woensdag 24 februari 2016

Wat is er veranderd na 3 maanden getrouwd te zijn?


Op 12 november 2015 mocht ik mezelf na 9 uur mevrouw Leeflang ga noemen. Wat was dat wennen de eerste maand want ik bleef nog steeds overal gewoon mevrouw Zeeman zeggen en schrijven. Inmiddels drie maanden later ben ik er wel meer aan gewend en vind ik Mevrouw Leeflang-Zeeman heel fijn om op te schrijven. Ja nu ben ik een getrouwde vrouw en dat vind ik heel gek als 23 jarig meisje. Mijn zus is zelfs nog niet eens getrouwd wat eigenlijk natuurlijk altijd eerst had gemoeten maar goed die gaat dit jaar ook samen met haar vriend.

Maar is er wat veranderd na 3 maanden getrouwd te zijn of toch niet?

Tussen mij en Jasper is er absoluut niets veranderd ja we zijn gewoon nog steeds gek op elkaar. Toch plaag ik hem soms als hij dan tegen iemand zegt "Ja mijn vriendin" dan hoor je mij op de achtergrond "Je vrouw" haha. We moeten allebei aan de woorden vrouw en man nog wel wennen en dus zeg ik vaak nog mijn vriend gewoon voor de makkelijkheid.

Wel vind ik het nu super fijn dat wij nu alles goed hebben geregeld doordat we getrouwd zijn. Als er iets met één van ons gebeurd heb je niet dat getouwtrek met families want nu is het gewoon van Jasper of mij. Natuurlijk wil ik dit absoluut nog lang niet maar ook in de toekomst voor ons kind is het veel makkelijker dat we een getrouwd stel zijn. Jasper kan ons kind makkelijk aangeven en het ook echt erkennen als zijn kind zonder toestemming van mij.

Wat wel een nadeel was maar ook logisch is dat we natuurlijk vorig jaar zijn samen gaan wonen en je daardoor bijvoorbeeld al vrij snel te veel zorgtoeslag krijgt. Deze brief kwam daarom eind december van vorig jaar ook netjes op de mat en dat heb je natuurlijk niet als je nog bij je ouders woont. Zulke dingen vergeet je gauw als je met iemand samen woont dus misschien een tip voor anderen.

Zou ik nog een keer willen trouwen?

Zoiezo wil ik heel mijn leven bij Jasper blijven dus néé ik zou niet nog een keer willen trouwen. Dit is alleen niet de enige reden want ik vond het trouwen zelf zo'n gedoe en alles wat er omheen komt kijken daarom zou ik het ook al niet willen. Het is allemaal heel gezellig zo'n dag maar wat was ik een brok stress. De dagen na ons trouwen werd ik een stuk rustiger en ook liever voor Jasper. Néé dat trouwen was echt één keer maar nooit meer.

Het belangrijkste is dat we gewoon nog steeds heel erg met elkaar kunnen huilen, lachen, gieren en brullen. Oja en dat we ook van elkaar houden natuurlijk!

Liefs Chantal

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Miszbloggie. Mogelijk gemaakt door Blogger.

.

.

Twee zussen die hun passie delen over het schrijven en filmen van de dingen die gebeuren in ons leven.