donderdag 10 maart 2016

Vandaag alweer vijf jaar mijn rijbewijs!


Je zult wel denken waarom ga je schrijven over dat je vandaag vijf jaar je rijbewijs hebt want dat is toch niet zo bijzonder? In mijn geval is het wel omdat ik eigenlijk pas sinds een aantal maanden weer echt ben gaan auto rijden omdat ik het totaal niet leuk en prettig vond. Ik geef toe dat ik nog echt niet zo ver ben dat ik zelfstandig uren kan rijden maar het is een proces die goed gaat. Waar ik een super hekel aan heb gehad in die jaren is het gepush van de mensen in mijn omgeving waardoor ik steeds minder zin kreeg. Ik maak toch zelf uit of ik wil auto rijden of niet waarom bemoei je je daar mee? Inmiddels ben ik een aantal maanden verder en heb ik zelf besloten om af en toe te rijden maar ook gewoon vaak niet en dat is mijn keuze.

10 maart 2011 ging ik voor de derde keer op voor mijn rijbewijs en ik had iedereen in mijn omgeving verteld dat ik 11 maart moest afrijden in de ochtend. Waarom zou ik hierover liegen? Ten eerste mijn moeder is een zenuwmoot en dit tot het moment dat ik klaar ben in de spanning. Ten tweede wou ik het gewoon voor mezelf houden en wat er ook gebeurde dan kon ik het even makkelijk alleen verwerken. Gelukkig ging het die dag zo super goed want ik heb eerlijk gezegd misschien maar 10 minuten gereden. Ik reed van het CBR in Zaandam richting mijn huis, daar parkeerde ik de auto in en toen mocht ik weer terug naar het CBR. Mijn eerste gedachten was direct dat ik gezakt was maar néé die meneer dacht zelfs dat dit mijn eerste keer afrijden was want ik reed zo zeker. Direct bij thuiskomst belde ik mijn moeder die toen op haar werk was en zij geloofde me niet maar was daarna wel super blij voor me.

Ik heb eigenlijk gelijk bij het afhalen van mijn rijbewijs de fout gemaakt om niet te gaan rijden terwijl me moeder dat zei. Toch ben ik daarna wekelijks gaan rijden van Zaandam naar Amsterdam Noord maar op een gegeven moment zakte dat in. Zo nu en dan pakte ik de auto wel voor een klein stukje maar eigenlijk reed ik nooit alleen en dat moet je gewoon zo snel mogelijk doen. Ik had verwacht dat mijn moeder erg op me zou letten tijdens het auto rijde maar dit was mijn vader en toen wou ik al helemaal niet meer. Het heeft daarna een hele tijd geduurd voordat ik er weer in stapte en uiteindelijk bij Jasper heb ik de stap genomen en zijn we stap voor stap weer alles gaan leren.

Néé je verleerd het auto rijden niet maar je word wel onzeker en wat ben ik dat geweest zeg. Zo begonnen we bij een industrietrein waar ik rondjes reed, vervolgens reden we naar huis en daarna reed ik op een weg waar je 80 mocht rijden. De snelweg heb ik nog niet gepakt omdat ik me daar gewoon simpelweg niet goed bij voel en ik wil mezelf niet gaan dwingen. Toch word ik soms moe van het gezeur in mijn omgeving en néé ik zie dat niet als goede bedoeling. Wat ik al eerder zei ik moet me goed voelen in de auto om veilig te kunnen rijden en met een gepush instelling werkt dat niet. Binnenkort ga ik wel de stap zetten voor de snelweg eerst samen met Jasper en daarna alleen. De stukken van mijn huis naar mijn werk durf ik inmiddels alleen aan maar ik ben nog niet zover dat ik ze graag rijd. Dit heeft te maken met ervaring en daarom schrijf ik dit artikel.

Ik heb nu vijf jaar mijn rijbewijs en dat zou dus betekenen dat ik een ervaren bestuurder ben maar dat is alles behalve waar. Ik vergelijk me met iemand die nog niet eens een jaar haar rijbewijs heeft. Ik heb mezelf helemaal geblokkeerd voor het auto rijden en gelukkig ga ik het nu langzamerhand leuker vinden. Scooter rijden daarin tegen vind ik helemaal geweldig maar dat auto rijden is nog niet echt mijn ding. Toch ben ik wel blij dat ik toen de kans heb gekregen van mijn ouders om mijn rijbewijs te halen want ik weet dat het in de toekomst met kinderen vast een stuk handiger is.

Liefs Chantal

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Miszbloggie. Mogelijk gemaakt door Blogger.

.

.

Twee zussen die hun passie delen over het schrijven en filmen van de dingen die gebeuren in ons leven.